برگزاری جشن تولد در ایران باستان
روز جشن تولد
از روزگار بسیار کهن، ایرانیان را مرسوم بود که جشن تولد برگزار می کردند. رئیس خانواده، کدبانو، پسران و دختران خانواده، امیران و امیر زاده گان و ... را در همه طبقات، این جشن مرسوم بود. چنین رسمی نمایانگر نگاه داشت دقیق زادروز هر کس و سن افراد بوده است. هرودوت به روشنی از این جشن میان ایرانیان یاد کرده است:
پارس ها عادت دارند که روز تولد خود را جشن بگیرند. در آن روز آن ها مجالس میهمانی برگزار می کنند و جشن و شادی می نمایند و این را رسمی شایع می دانند که باید برگذار شود. در آن روز حق خود می دانند که جامه های نو پوشند و خوراک ها خوب و متنوع تهیه کنند، بطوری که با دیگر روزها تفاوت داشته باشد. اعیان و ثروتمندان؛ گاو، شتر، اسب یا خری را کشته و پس از پاک کردن، درسته آن را در تنور با تشریفاتی می پزند و کباب می کنند. اشخاص بی چیز و فقیر به کشتن حیوانات کوچکتری قناعت می کنند. اما این جشن یادبودی همگانی است.
در برهان قاطع نیز اشاره به جشن تولد و مرسوم بودن آن آمده است:
در ماه شهریور، روز چهارم مغان جشن کنند و عید سازند بنا بر قائده کلی که نزد ایشان معتبر است؛ چون نام روز با نام ماه موافق آید عید باید کرد و دیگر به سبب آنکه در این روز تولد داراب واقع شده بود، جشن برگزار می کردند.
گاه شماری و جشن های ایران باستان / هاشم رضی / انتشارات بهجت